 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
წიგნ. 1) დანაღვლიანება (˂და˃ანაღვლიანებს), დასევდიანება; დამწუხრება; saddened with disappointment იმედგაცრუებით დანაღვლიანებული / დასევდიანებული; it saddened him to think that the others no longer trusted him მას გულს სტკენდა იმაზე ფიქრი, რომ სხვები აღარ ენდობოდნენ;
2) დანაღვლიანება (დანაღვლიანდება), დასევდიანება; დამწუხრება; her countenance saddened სახე მოეღუშა / დაუსევდიანდა. |
||||
 |
 |
|||
| sad | saddened |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
