წიგნ. 1) დანაღვლიანება (
˂და
˃ანაღვლიანებს), დასევდიანება; დამწუხრება; saddened with disappointment იმედგაცრუებით დანაღვლიანებული / დასევდიანებული; it saddened him to think that the others no longer trusted him მას გულს სტკენდა იმაზე ფიქრი, რომ სხვები აღარ ენდობოდნენ;
2) დანაღვლიანება (დანაღვლიანდება), დასევდიანება; დამწუხრება; her countenance saddened სახე მოეღუშა / დაუსევდიანდა.