workhouse noun [ʹwɜ:khaʊs]

	ისტ. სამუშაო სახლი (დაწესებულება დიდ ბრიტანეთში, სადაც უკიდურესად ღარიბ პირებს ათავსებდნენ და თავშესაფრითა და სამუშაოთი უზრუნველყოფდნენ; აგრ. poorhouse).

workhorse

working