trough noun [trɒf]

	1. 1) ს.-მ. გრძელი, ვიწრო ბაგა, საკვებური; 2) გობი, ვარცლი (ცომის მოსაზელი და სხვ.); 2. ღარი, თხრილი, მილი (წყალსადენი); 3. ღარტაფი (ორ მთას შორის); ღრმული (ორ ტალღას შორის); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მეტეორ. დაბალი წნევის გრძელი არე (მაღალი წნევის არეებს შორის); 5. ეკონ. ჩავარდნა (საქმიანი აქტივობის ციკლის ყველაზე დაბალი წერტილი); peaks and troughs ბუმები / პიკები და ჩავარდნები (საქმიანი აქტივობის ციკლში). [ მოკლე ვერსია ]

trouble spot

trounce