 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
წიგნ. 1) მტკიცება; საბუთების წარდგენა / ფაქტების მოყვანა (რისამე დასამტკიცებლად);
2) მტკიცებულება, დამამტკიცებელი / დამადასტურებელი საბუთი; the lawyer found no substantiation for the accusation ადვოკატმა ბრალდების დამამტკიცებელი ვერანაირი სამხილი ვერ აღმოაჩინა. |
||||
 |
 |
|||
| substantiate | substantive I |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
