ribbon II verb [ʹrɪbən]

	1. ლენტით ან ბანტით მორთვა (˂მო˃რთავს); 2. 1) ვიწრო ზოლებად დანაწევრება (˂და˃ანაწევრებს); დაფლეთა, ნაკუწებად ქცევა; 2) ვიწრო ზოლად ქცევა (იქცევა); დავიწროება (ითქმის გზის და მისთ. შესახებ).

ribbon I

ribbon building