 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. 1) მტკიცება (ამტკიცებს), განცხადება; 2) იშვ., მოძვ. ქადაგება (ქადაგებს); 3) ჩვუელ. pass მტკიცების და მისთ. ფაქტებზე დაფუძნება (˂და˃აფუძნებს) / დაყრდნობა, ფაქტებით დასაბუთება; my plan is predicated on the assumption that ჩემი გეგმა ეყრდნობა / ეფუძნება იმ ამოსავალ დებულებას …; 2. აზრის / შთაბეჭდილების / ასოციაციის აღძვრა (აღძრავს) / გამოწვევა / გაჩენა; grass predicates greenness ბალახი მწვანე ფერის ასოციაციას იწვევს. |
||||
 |
 |
|||
| predicate I | predicate calculus |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
