persuasion noun [pəʹsweɪʒn]

	1. 1) დარწმუნება, დაჯერება; დამაჯერებელი არგუმენტი; by force or persuasion ან ძალით, ან დარწმუნებით; the art of persuasion დარწმუნების ხელოვნება / უნარი; 2) დამაჯერებლობა, დამარწმუნებლობა; she has great powers of persuasion იგი ადამიანების დარწმუნების დიდ ძალას ფლობს; 2. წიგნ. მრწამსი, რწმენა, აზრი, შეხედულება; it is my persuasion that he is right ჩემი აზრით, ის მართალია; it is my private persuasion ეს ჩემი პირადი შეხედულებაა; 3. დაჯერებულობა, დარწმუნებულობა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. წიგნ. 1) რელიგიური (იშვ. პოლიტიკური) მრწამსი / კრედო ან შეხედულება; 2) სარწმუნოება, რჯული; სექტა; ჯგუფი, ფრაქცია, პარტია; they are of the same persuasion ისინი ერთი და იმავე სარწმუნოებას მიეკუთვნებიან; the methodist persuasion მეთოდისტების სექტა; 5. ხუმრ. ეროვნება; სქესი; სახე, სახეობა, ტიპი; the male persuasion მამრობითი სქესი; a man of French persuasion ეროვნებით ფრანგი; politicians of all persuasions ყველა ჯურის პოლიტიკანი; people of the same persuasion ერთი ყაიდის ხალხი. [ მოკლე ვერსია ]

persuasible

persuasive I