penance I noun [ʹpɛnəns]

	1. ეკლ. ეპიტიმია, სასჯელი (დაწესებული ამა თუ იმ ცოდვის გამოსასყიდად); to do / to perform / penance for one's sins ეპიტიმიის შესრულება საკუთარი ცოდვების გამოსასყიდად; 2. რელიგ. სინანული, აღსარება (ერთ-ერთი შვიდ საიდუმლოთაგანი რომაულ-კათოლიკურ და მართლმადიდებლურ ეკლესიებში); 3. დანაშაულის გამოსყიდვა; to do smth. as a penance რისამე გაკეთება დანაშაულის გამოსყიდვის ნიშნად; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სასჯელი, რაც ვინმეს სასჯელად მიაჩნია (რომლის შესრულებაც ჩვეულ. მორალური ვალდებულების გამო აუცილებელია). [ მოკლე ვერსია ]

penalty timekeeper

penance II