peculiar adjective [pɪʹkju:lɪə(r)]

	1. თავისებური, განსაკუთრებული, სპეციფიკური; of peculiar interest განსაკუთრებულ ინტერესს რომ იწვევს; 2. 1) მხოლოდ ამა თუ იმ პირისთვის, საგნისთვის და ა.შ. დამახასიათებელი, ნიშანდობლივი, კუთვნილი; that gait is peculiar to him ეს მისთვის დამახასიათებელი სიარულის მანერაა; the condor is peculiar to the Andes კონდორი მხოლოდ ანდებშია გავრცელბული; privileges peculiar to military men პრივილეგიები, რომლებითაც სარგებლობენ მხოლოდ სამხედრო პირები; 2) პირადი, საკუთარი, ინდივიდუალური; my own peculiar property ჩემი პირადი საკუთრება; for my own peculiar reasons ჩემი პირადი მიზეზებით; 3. უცნაური, უჩვეულო; ექსცენტრული; peculiar girl უცნაური გოგონა; well, that's peculiar! ეს უცნაურია! he has peculiar ways უცნაური / ახირებული კაცია; to be a little peculiar ʘ რაღაც უცნაურობანი სჭირს; to be peculiar in one's dress ორიგინალურად / ექსტრავაგანტურად ჩაცმა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. საუბ. : to feel peculiar თავის ცუდად / შეუძლოდ გრძნობა, ცუდად გახდომა; seeing blood makes me feel peculiar სისხლის დანახვა ცუდად მხდის; 5. არსებ. მნიშვნ. 1) პირადი საკუთრება; 2) განსაკუთრებული პრივილეგია; 3) ევანგელიკური სექტის წევრთა ოქსფორდში შერქმეული მეტსახელი; 4) ეკლ. ეკლესია, რომელიც ეპისკოპოსს არ ექვემდებარება; ◇ peculiar people ა) რელიგ. რჩეული ერი (ებრაელებთან მიმართებით); the Lord hath chosen thee to be his own peculier people from among all the nations ბიბლ. შენ აგირჩია უფალმა, რომ ჰყოლოდი საკუთარ ერად ყველა ხალხს შორის დედამიწის ზურგზე; ბ) (Peculiar People) 1838 წ. დაარსებული რელიგიური სექტა (ძირითადად ლონდონსა და მის შემოგარენში); funny peculiar საუბ. უცნაური. [ მოკლე ვერსია ]

peculator

peculiar galaxy