overrule verb [əʊvəʹru:l]

	1. გადაწყვეტილების / დადგენილების გაუქმება (˂გა˃აუქმებს) / ანულირება; the verdict was overruled by the Supreme Court უზენაესმა სასამართლომ განაჩენი გააუქმა; 2. უარის თქმა (ეტყვის, იტყვის); უარყოფა, უკუგდება; to overrule a claim მოთხოვნაზე უარის თქმა; to overrule an objection შესაგებლის / პროტესტის უარყოფა; 3. დაძლევა (˂და˃სძლევს), ჯობნა; his greed overruled his caution მისმა სიხარბემ სიფრთხილეს სძლია; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მბრძანებლობა (მბრძანებლობს). [ მოკლე ვერსია ]

over-rule

overrun