ornament I noun [ʹɔ:nəmənt]

	1. 1) მორთულობა, სამკაული; სამშვენისი; to add smth. by way of ornament რისამე მორთვა; rich in ornament მდიდრულად მორთული; ornaments for a Christmas tree ნაძვის ხის მორთულობა; ornaments on the mantelpiece სამშვენისები ბუხრის თავზე; 2) მორთვა, გაწყობა; 3) გადატ. მშვენება, სიამაყე; a student who is an ornament to our group სტუდენტი, რომელიც ჩვენი ჯგუფის თვალია / სიამაყეა; 2. ორნამენტი; rich [magnificent] ornament მდიდრული [დიდებული] ორნამენტი; 3. ჩვეულ. pl საეკლესიო ნივთები (ჭურჭელი, ავეჯეულობა, მღვდელთა შესამოსელი და სხვ.); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მუს. ორნამენტიკა, მელოდიური სამკაული / მორთულობა (ტრელი, მორდენტი და მისთ.). [ მოკლე ვერსია ]

Ormuzd

ornament II