ordinance noun [ʹɔ:dɪnəns]

	1. ბრძანება, ბრძანებულება; დეკრეტი; to issue [to enact] an ordinance ბრძანებულების / დეკრეტის გამოცემა [მიღება / ამოქმედება]; 2. მუნიციპალური ორგანოს და მისთ. დადგენილება, გადაწყვეტილება; წესები; traffic ordinance საგზაო მოძრაობის წესები; ordinances of the City Council ქალაქის მუნიციპალიტეტის დადგენილებები; 3. ეკლ. წესი, წეს-ჩვეულება; საიდუმლო; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) არქიტ. ნაწილების თანაფარდობა; 2) ლიტ. არქიტექტონიკა. [ მოკლე ვერსია ]

ordinal²

ordinand