observant adjective [əbʹzɜ:vənt]

	1. დაკვირვებული; ყურადღებიანი; ადვილად რომ ამჩნევს; observant child დაკვირვებული ბავშვი; 2. 1) კანონებს, მითითებებს და ა.შ. რომ ასრულებს / რომ იცავს; observant of customs ადათ-წესების დამცველი / მიმდევარი; 2) ამა თუ იმ რელიგიის (განსაკ. იუდაიზმის) წეს-ჩვეულებებს / რიტუალებს რომ ასრულებს / იცავს; 3. მოძვ. გულმოდგინედ რომ ემსახურება; მოწიწებული, პატივისცემის გამომხატველი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. არსებ. მნიშვნ. ობსერვანტი; ფრანცისკელების ორდენის ერთ-ერთი განშტოების წევრი (რომელიც მკაცრად იცავს სამონასტრო წესებს). [ მოკლე ვერსია ]

observancy

observantly