1. უბედურება; უიღბლობა; მარცხი, წარუმატებლობა; he has suffered a great misfortune დიდი უბედურება დაატყდა თავს; he had the misfortune to lose her მისდა საუბედუროდ ქალი დაკარგა; he bore his misfortunes bravely მან ვაჟკაცურად გადაიტანა ბევრი უბედურება / განსაცდელი;
2. დიალ. უკანონო შვილი, ნაბიჭვარი;
◇ to have / to meet with / a misfortune დიალ., საუბ. უკანონო შვილის გაჩენა / ყოლა; misfortunes never come alone / singly /, one misfortune comes on the neck / on the back / of another ანდ. ერთ უბედურებას მეორე მოსდევსო; ≅ კაცი ხიდან ჩამოვარდა და ძირს გველმა უკბინაო.
მეზობელი სიტყვები
