middle I noun [ʹmɪd(ə)l]

	1. შუა ადგილი, შუა ნაწილი, შუაგული; (right) in the (very) middle of the room [of the day, of the summer] შუა ოთახში [შუადღეს, შუა / შუაგულ ზაფხულში]; the middle of life ≅ მოწიფულობის წლები, შუახნის ასაკი; 2. 1) წელი; to seize smb. round the middle ვინმესთვის წელზე ხელის ˂შე˃მოხვევა; he was up to his middle in water ის წელამდე წყალში იდგა; 2) საუბ. მუცელი; I've got a pain in my middle მუცელი მტკივა; 3. გრამ. საშუალი გვარი (აგრ. middle voice); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. = middle ground; 5. ბურთის ფლანგიდან ცენტრში გადაცემა / ჩაწოდება (ფეხბურთი); 6. მცირე მოცულობის საგაზეთო ნარკვევი ლიტერატურულ, სოციალურ და ა.შ. თემაზე (აგრ. middle article); ◇ to knock smb. into the middle of next week იხ. knock¹ II ◇. [ მოკლე ვერსია ]

middenstead

middle II