liaison noun [li(:)ʹeɪzən, -zɒn]

	1. 1) მჭიდრო კავშირი, ურთიერთობა; spiritual liaison სულიერი სიახლოვე; 2) სასიყვარულო კავშირი, რომანი (ქალსა და მამაკაცს შორის); 2. სამხ. ურთიერთმოქმედების კავშირი; 3. ფონეტ. ლიეზონი, სიტყვის სხვა ფონოლოგიურ კონტექსტებში წარმოუთქმელი ბოლოკიდური თანხმოვნის წარმოთქმა მომდევნო სიტყვის თავკიდური ხმოვნის წინ (მაგ. ბგერა r-სი ინგლისურ შესიტყვებაში far off ან ბგერა z-სი ფრანგულ les amis-ში); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. კულინ. საწებლის და მისთ. შესასქელებელი საკაზმი (უპირატ. კვერცხისა და ნაღებისგან დამზადებული); ⌇ liaison aircraft სამხ. მეკავშირე თვითმფრინავი; liaison report მეკავშირე ოფიცრის პატაკი. [ მოკლე ვერსია ]

liaise

liaison officer