legitimate I adjective [lɪʹdʒɪtɪmɪt]

	1. კანონიერად შობილი, კანონიერი; legitimate child კანონიერად შობილი შვილი; he is of legitimate birth იგი კანონიერად არის შობილი; 2. 1) კანონიერი, სწორი; legitimate claim კანონიერი მოთხოვნა; for legitimate purposes კანონიერი მიზნებისათვის; 2) კანონიერი, ლეგიტიმური (ითქმის ხელისუფლების, ძალაუფლების შესახებ); 3. კანონიერი, დასაშვები; გამართლებული, დასაბუთებული; legitimate reason საპატიო მიზეზი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. თეატრ. საკუთრივ დრამატული; საკუთრივ დრამატულ თეატრთან / დრამასთან დაკავშირებული (მუსიკალური კომედიისაგან და მისთ. განსხვავებით); 5. არსებ. მნიშვნ. 1) კანონიერად შობილი შვილი; 2) კანონიერი მმართველი; 3) კანონიერი მმართველის უფლებათა დამცველი; 4) თეატრ. სლ. = the legitimate drama [იხ. ◇]; ◇ the legitimate drama ა) საყოველთაოდ აღიარებული დრამატული და ლიტერატურული ღირსებების მქონე პიესები; ბ) დრამატული თეატრი, დრამა (მუსიკალური კომედიისაგან და მისთ. განსხვავებით). [ მოკლე ვერსია ]

legitimacy

legitimate II