ken¹ II verb [ken]

	(kenned [-d], kent) შოტლ. 1. ცოდნა (იცის); რისამე ცოდნის ქონა; 2. ʘ ვინმეს იცნობს; ვინმესთან ნაცნობობის ქონა; 3. ცნობა (იცნობს), შეცნობა.

ken¹ I

ken²