judge II verb [dʒʌdʒ]

	1. გასამართლება (˂გა˃ასამართლებს), განსჯა, განაჩენის / გადაწყვეტილების გამოტანა; 2. 1) ʘ არბიტრია, ექსპერტია; to judge at a contest ʘ შეჯიბრების / ასპარეზობის მსაჯია; 2) რისამე შესახებ აზრის შექმნა (˂შე˃იქმნის), რისამე შეფასება; to judge smth. რისამე შეფასება, რაიმესათვის შეფასების მიცემა; 3. 1) მიჩნევა (მიიჩნევს), ჩათვლა, ფიქრი; to judge smb., smth. to be smb., smth. ვისიმე, რისამე ვინმედ, რაიმედ მიჩნევა; 2) ˂გან˃სჯა (˂გან˃სჯის), მსჯელობა, დასკვნა, დასკვნის გამოტანა; to judge from / by / smth. რაიმედან / რისამე მიხედვით დასკვნის გამოტანა; to judge by appearances [words, deeds] გარეგნობის [სიტყვების, საქმეების] მიხედვით მსჯელობა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გაკიცხვა (˂გა˃კიცხავს), დაძრახვა; გაკრიტიკება; 5. 1) მოძვ. რისამე მისჯა (˂მი˃უსჯის); 2) იშვ. რისამე მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს), მიკუთვნება; ◇ judge not lest ye be judged ბიბლ. ნუ განსჯით, რათა არ განისაჯოთ; don't judge a book by its cover ანდ. ≅ კაცი შეხედულებით არ გაისინჯება. [ მოკლე ვერსია ]

judge I

judge-advocate