jargon I noun [ʹdʒɑ:gən]

	1. ხშ. დამცრ. ვიწროპროფესიული ენა (იურისტებისა, ექიმებისა, კომპიუტერის სპეციალისტებისა და სხვ.); legal jargon იურისტების ვიწროპროფესიული ენა; 2. იშვ. ჟარგონი; სლენგი; ნარევი ენა; 3. მოძვ. გაუგებარი ენა; უაზრო ლაპარაკი, უაზრობა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოძვ. სწრაფი და გაურკვეველი ბგერები (ფრინველის, აგრ. ცხოველის მიერ გამოცემული); ჭიკჭიკი, ჟღურტული და მისთ. [ მოკლე ვერსია ]

jarful

jargon II