itinerancy noun [aɪʹtɪn(ə)r(ə)nsɪ, ɪʹtɪn(ə)-]

	წიგნ. 1. 1) მოგზაურობა, ხეტიალი, ადგილიდან ადგილზე სიარული; 2) მოგზაურთა / მოხეტიალეთა / ადგილიდან ადგილზე მოსიარულეთა ჯგუფი; 2. 1) ოლქის შემოვლა (მქადაგებლის, მოსამართლის და ა.შ. მიერ ); 2) ოლქის შემოვლაზე მყოფ მქადაგებელთა, მოსამართლეთა და ა.შ. ჯგუფი.

itineracy

itinerant