irregularity noun [ɪ͵regjʊʹlærɪtɪ]

	1. 1) უსწორობა, უმართებულობა; ნორმიდან / წესიდან გადახრა; უჩვეულობა; I ascribe it to the irregularity of his conduct მე ამას მისი ქცევის უცნაურობას მივაწერ; 2) უკანონობა; კანონის დარღვევა; 2. ფორმის უსწორობა, არასტანდარტულობა; არასიმეტრიულობა; 3. უსწორმასწორობა, უსწორობა; the irregularities of the earth's surface დედამიწის ზედაპირის უსწორმასწორობანი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. არარეგულარულობა, არათანაბრობა, არათანაბარზომიერება; არამუდმივობა; 5. უწესრიგობა; უწესობა, უზნეობა, თავაშვებულობა; უწესო / უზნეო საქციელი; to be charged with irregularities ʘ უზნეობაში / უწესო საქციელში სდებენ ბრალს. [ მოკლე ვერსია ]

irregular II

irregularly