irradiate verb [ɪʹreɪdɪeɪt]

	1. განათება (˂გა˃ანათებს), რაიმესათვის შუქის / სხივების მოფენა; გასხივოსნება, გაბრწყინება (აგრ. გადატ.); lightning irradiated heaven ელვამ ცა გაანათა; joy irradiated her face მას სიხარულმა სახე გაუბრწყინა; 2. განმარტება (განმარტავს), ნათელყოფა, რაიმესთვის შუქის მოფენა; სულის გონების განათლება; 3. გამოსხივება (˂გამო˃ასხივებს); to irradiate goodness [happiness] ხატოვნ. ʘ სიკეთეს [ბედნიერებას] ასხივებს / აფრქვევს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ფიზ. 1) დასხივება (˂და˃ასხივებს); შემოსხივება; 2) სხივების გამოშვება (˂გამო˃უშვებს). [ მოკლე ვერსია ]

irradiant

irradiation