 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
წიგნ.
1. 1) (from) აკრძალვა (აკრძალავს, აუკრძალავს); to inhibit smb. from doing smth. ვინმესთვის რისამე გაკეთების აკრძალვა; to inhibit the use of smth. რისამე გამოყენების / ხმარების აკრძალვა; 2) ეკლ. სამღვდელო პირისათვის მღვდელმსახურების აღსრულების აკრძალვა (აუკრძალავს); 2. 1) ხელის შეშლა (˂შე˃უშლის), დაბრკოლება, შეფერხება; 2) შეკავება (˂შე˃აკავებს); გაჩერება, დათრგუნვა; to inhibit one's desire to do smth. რისამე გაკეთების სურვილის შეკავება (საკუთარ თავში); to inhibit oneself თავის შეკავება; to inhibit the emotion of pity სიბრალულის გრძნობის ჩაკვლა / დათრგუნვა; 3. ქიმ. ინჰიბირების მოხდენა (˂მო˃ახდენს), დაყოვნება, შენელება. |
||||
 |
 |
|||
| inhesion | inhibited |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
