induction noun [ɪnʹdʌkʃ(ə)n]

	1. ლოგ. 1) ინდუქცია; logical induction ლოგიკური დასკვნა; 2) ინდუქციური მეთოდი; 2. თანამდებობით და ა.შ. ოფიციალური აღჭურვა; თანამდებობაზე და ა.შ. ოფიციალური დანიშვნა; 3. 1) იშვ. რისამე შესავალი ნაწილი ან წინასწარი სტადია; 2) არქ. შესავალი, წინასიტყვაობა; პროლოგი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ამერ. სამხედრო სამსახურში გაწვევა; 5. 1) ელექტრ. ინდუქცია; 2) ფიზ. ხელოვნურად / არაპირდაპირი მოქმედებით გამოწვევა; 6. ტექ. შეწოვა, შესრუტვა; შეშვება; ⌇ induction examination ამერ. სამედიცინო გასინჯვა სამხედრო სამსახურში გაწვევისას; induction hardening [heating] ტექ. მაღალსიხშირული / ინდუქციური წრთობა [გახურება]; induction motor ელექტრ. ასინქრონული ძრავა; induction stroke ტექ. შეშვების ტაქტი / სვლა. [ მოკლე ვერსია ]

inductile

induction-coil