immobilize verb [ɪʹməʊbɪlaɪz]

	1. 1) უძრავად / უმოძრაოდ ქცევა (აქცევს), მოძრაობის უნარის წართმევა; 2) შებოჭვა (˂შე˃ბოჭავს), შებორკვა; 3) სამხ. მოწინააღმდეგის მოქმედებების ცეცხლით შებოჭვა (˂შე˃ბოჭავს), მოწინააღმდეგის პარალიზება; 2. გაჩერება (˂გა˃აჩერებს); ამა თუ იმ მდგომარეობაში დამაგრება / ფიქსირება; 3. ფინ. მიმოქცევიდან ამოღება (˂ამო˃იღებს) მონეტისა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მედ. მოტეხილობაზე თაბაშირის, არტაშნის დადება (˂და˃ადებს), მოტეხილობის იმობილიზება. [ მოკლე ვერსია ]

immobilization

immoderacy