illuminate verb [ɪʹl(j)u:mɪneɪt]

	1. 1) განათება (˂გა˃ანათებს); a poorly illuminated room ცუდად განათებული ოთახი; 2) გაბრწყინება (˂გა˃აბრწყინებს), გაცისკროვნება, შუქის მოფენა; a smile illuminated her face ღიმილმა სახე გაუბრწყინა; 2. ქუჩების, შენობების და ა.შ. საზეიმოდ / სადღესასწაულოდ გაჩირაღდნება (გააჩირაღდნებს), გაკაშკაშება; ილუმინირება; to illuminate a town for a festivity ზეიმის / დღესასწაულის გამო ქალაქის გაჩირაღდნება; 3. წიგნ. 1) შუქის მოფენა (˂მო˃ჰფენს); ახსნა, განმარტება; 2) განათლება (˂გა˃ანათლებს), განათლების / ცოდნის მიცემა / შეტანა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ხელნაწერის ფერადი ილუსტრაციებით დასურათება (˂და˃ასურათებს), ილუმინირება; 5. სპეც. 1) მიზანზე დასხივება (˂და˃ასხივებს) რადიოლოკაციური სხივისა; 2) მიზნის აღმოჩენა (აღმოაჩენს) რადიოლოკაციის მეშვეობით; his plane was illuminated by a hostile radar მისი თვითმფრინავი მოწინააღმდეგის რადარმა აღმოაჩინა. [ მოკლე ვერსია ]

illuminant II

illuminati