herb noun [hɜ:b]

	1. ბალახი; მცენარე (განსაკ. სამკურნალო); to gather herbs სამკურნალო ბალახების / მცენარეების შეგროვება; 2. კრებ. პოეტ. ბალახი, ბალახეული; ბალახის საფარი; მცენარეულობა; 3. pl მწვანილი; არომატული ან სუნელ-სანელებელი მცენარეები; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მცენარის მიწისზედა ნაწილი; ⌇ herb beer ბალახის / სამკურნალო მცენარის ნაყენი; ◇ no herb will cure love ≅ სიყვარულისგან ვერანაირი წამალი ვერ განკურნავს. [ მოკლე ვერსია ]

heraud ან heraut

herbaceous