gloom II verb [glu:m]

	1. 1) დაბნელება (˂და˃ბნელდება), ჩამობნელება, მოქუფვრა; 2) ბინდის ჩამოწოლა (˂ჩამო˃წვება), დაბნელება; this weary day began to gloom at last ეს დამქანცველი დღეც როგორც იქნა მიილია; 2. 1) ʘ პირქუშად მოჩანს; the castle gloomed before them მათ წინ ციხესიმაგრის პირქუში სილუეტი მოჩანდა; 2) ʘ ბუნდოვნად / გაურკვევლად მოჩანს; 3. 1) ʘ დაღვრემილია, მოღუშულია; მელანქოლიით / სევდითაა შეპყრობილი; დეპრესიაშია ჩავარდნილი; 2) სევდის / ნაღვლის მოგვრა (˂მო˃ჰგვრის); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოღუშვა (˂მო˃იღუშება). [ მოკლე ვერსია ]

gloom I

gloomily