frontier I noun [ʹfrʌntjə]

	1. 1) საზღვარი; Italy's French frontier იტალია-საფრანგეთის საზღვარი; the frontier follows a river-valley საზღვარი მდინარის ხეობას მიჰყვება; to defend one's frontiers საკუთარი საზღვრების დაცვა; to cross the frontier საზღვრის გადაკვეთა; 2) სასაზღვრო ზოლი; 2. გადატ. 1) ზღვარი; frontier of knowledge ცოდნის ზღვარი; შემეცნების ზღვარი; the frontier of drama and melodrama ზღვარი დრამასა და მელოდრამას შორის; 2) უახლესი მიღწევა / აღმოჩენა (ამა თუ იმ დარგში); the latest frontiers of linguistic research ლინგვისტური კვლევის უახლესი მიღწევები; 3. ამერ. ისტ. აშშ-ში ახალმოშენეთა დასახლების საზღვარი; საზღვარი აშშ-ს დასახლებულ და დაუსახლებელ ნაწილებს შორის; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოძვ. სასაზღვრო ფორტი, სასაზღვრო ციხესიმაგრე; ⌇ frontier town [incident] სასაზღვრო ქალაქი [ინციდენტი]. [ მოკლე ვერსია ]

front-bencher

frontier II