fracture II verb [ʹfræktʃə(r)]

	1. 1) გატეხა (˂გა˃ტეხს); მოტეხა; გაბზარვა; to fracture an arm ხელის მოტეხა; 2) გატყდომა (˂გა˃ტყდება); მოტყდომა; გაბზარვა; 3) გაგლეჯა (˂გა˃გლეჯს); a blow that fractured a kidney დარტყმა, რომელმაც თირკმლის გაგლეჯა გამოიწვია; 2. მყუდროების, თანხმობის, ჰარმონიის და ა.შ. დარღვევა (˂და˃არღვევს); a scream that fractured the peace of the night კივილი, რომელმაც ღამის მყუდროება დაარღვია; a fractured family დანგრეული ოჯახი; 3. დანაწევრება (˂და˃ანაწევრებს), ნაწილებად დაშლა, დაქუცმაცება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. წესის, კანონის და ა.შ. დარღვევა (˂და˃არღვევს); she fractured the English language with malaprops სიტყვების არასწორი ხმარებით იგი ინგლისურ ენას ამახინჯებდა. [ მოკლე ვერსია ]

fracture I

fractured