fluctuate verb [ʹflʌktʃʊeɪt]

	1. 1) მერყეობა (მერყეობს); ʘ მდგრადი / სტაბილური არ არის; ცვალებადია; the cost of sugar fluctuates შაქრის ფასები მერყეობს / არასტაბილურია; 2) მერყეობა (მერყეობს); ʘ გამბედაობა აკლია (გადაწყვეტილების მიღებისას, არჩევანის გაკეთებისას და ა.შ.); to fluctuate between fear and hope ʘ ხან შიში იპყრობს, ხან იმედი ეძლევა; 2. 1) ტალღებად / ტალღისებრად მოძრაობა (მოძრაობს), ღელვა; რხევა; 2) ტალღებზე ქანაობა (ქანაობს); 3. ამაღლ. ტალღისებრი მოძრაობის გამოწვევა (˂გამო˃იწვევს), აღელვება; რხევა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სპეც. ʘ ფლუქტუაცია ახასიათებს; მერყეობს; ტალღისებრად მოძრაობს; პულსირებს. [ მოკლე ვერსია ]

fluctuant

fluctuating