fencing noun [ʹfɛnsɪŋ]

	1. შემოღობვა, შემოზღუდვა; 2. 1) ღობე, მესერი, ზღუდე; iron fencing რკინის ღობე; wire fencing მავთულის ღობე; 2) ღობის დასამზადებელი მასალა; 3. ფარიკაობა; to practise / to go in for / fencing ʘ ფარიკაობას სწავლობს / მისდევს; მოფარიკავეა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ქურდ. სლ. ნაქურდლის დაფარვა; ⌇ fencing mask მოფარიკავის ლითონისბადიანი მუზარადი; fencing master ფარიკაობის მასწავლებელი; fencing school ფარიკაობის სკოლა. [ მოკლე ვერსია ]

fencible II

fencing-cully