fang I noun [fæŋ]

	1. ეშვი; 2. შხამიანი კბილი (გველისა); 3. კბილის ფესვი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. დიალ. ბრჭყალი, კლანჭი (უპირატ. გადატ.); 5. სამთ. სავენტილაციო გვირაბი; 6. ტექ. კაკვი; სატაცი; 7. ტექ. შეწოვის / შესრუტვის უნარი; ⌇ fang bolt ტექ. ანკერჭანჭიკი; ◇ to fall into smb.'s fangs ვისიმე კლანჭებში მოხვედრა / ჩავარდნა; to lose the fang ა) ʘ მიზანს ააცდინა, მიზანში ვერ მოახვედრა; ბ) ʘ მიზანს ვერ მიაღწია. [ მოკლე ვერსია ]

fanfaronade

fang II