falter¹ verb [ʹfɔ:ltə(r)]

	1. ბარბაცი (ბარბაცებს), ტორტმანი; ბარბაცით სიარული; the sick man faltered a few steps then fell ავადმყოფმა რამდენიმე გაუბედავი ნაბიჯი გადადგა და დაეცა; 2. ენის დაბმა (˂და˃ებმის), ბორძიკით / შეფერხებით ლაპარაკი; to falter (out) an excuse ბოდიშის წალუღლუღება; his tongue falters ენა ებმის; 3. 1) გაუბედავად მოქმედება (მოქმედებს), მერყეობა, ყოყმანი; I wouldn't falter to tell him უყოყმანოდ ვეტყოდი; 2) შესუსტება (˂შე˃სუსტდება), შეფერხება (საქმიანობისა და ა.შ.); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. არსებ. მნიშვნ. 1) მერყეობა, ყოყმანი, გაუბედაობა; 2) ხმის კანკალი. [ მოკლე ვერსია ]

faltboat

falter²