evasion noun [ɪʹveɪʒ(ə)n]

	1. 1) თავის დაღწევა (მდევართაგან, საფრთხისაგან, უსიამოვნო სიტუაციისაგან და ა.შ.); 2) თავის არიდება (მოვალეობისათვის და ა.შ.); 3) გვერდის ავლა (კანონისათვის და ა.შ.); 2. 1) თავის დაძვრენა (პირდაპირი პასუხისაგან, საკუთარი პოზიციის გამოხატვის აუცილებლობისაგან და ა.შ.); 2) მიკიბულ-მოკიბული / არაპირდაპირი პასუხი; 3) რაიმესაგან თავის დასაძვრენად გამოგონილი საბაბი; evasions and delays ≅ ათასი რამის მომიზეზება პირობის და მისთ. შესრულებისაგან თავის დასაძვრენად; 3. იშვ. საიდანმე გაქცევა / გამოქცევა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სპორტ. 1) მოწინააღმდეგის დარტყმის აცილება; 2) მოწინააღმდეგისათვის გვერდის აქცევა / თავის არიდება. [ მოკლე ვერსია ]

evasible

evasive