eruption noun [ɪʹrʌpʃ(ə)n]

	1. 1) ამოხეთქა (ვულკანისა); ამოფრქვევა, ამოტყორცნა (ლავისა, ფერფლისა); 2) ცეცხლის ალის ამოვარდნა; წყლის გამოხეთქა / წყლის მიერ ჯებირის და ა.შ. გარღვევა; 2. კბილების ამოჭრა / ამოსვლა; 3. 1) გრძნობების და ა.შ. ამოხეთქა; 2) ეპიდემიის და ა.შ. გაჩენა; ომის ატყდომა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ამოხეთქა, ერთბაშად, უხვად ამოსვლა (კვირტებისა, შტოებისა, ფესვებისა და ა.შ.); 5. მედ. 1) გამონაყარი (კანზე); 2) კანზე გამოყრა. [ მოკლე ვერსია ]

erupt

eruptive