errant adjective [ʹer(ə)nt]

	პოეტ. 1. 1) მოგზაური, მოხეტიალე (ითქმის რაინდის შესახებ); 2) ფათერაკების / თავგადასავლების მაძიებელი; მეტისმეტად გამბედავი; 2. გზააბნეული, გზასაცდენილი (აგრ. გადატ.); 3. არასწორი, მცდარი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოძვ.: errant thief = arrant thief [იხ. arrant ◇]; 5. არსებ. მნიშვნ. მოხეტიალე რაინდი. [ მოკლე ვერსია ]

errand-boy

errantly