enamel II verb [ɪʹnæm(ə)l]

	1. მომინანქრება (˂მო˃ამინანქრებს), ემალირება; 2. მოჭიქვა (˂მო˃ჭიქავს), მურვით დაფარვა; 3. ემალის საღებავებით ხატვა (ხატავს); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. პოეტ. მდიდრულად მორთვა (˂მო˃რთავს), დამშვენება (ფერადი საღებავებით და ა.შ.; აგრ. გადატ.); meadow enamelled with flowers ყვავილებით მოფენილი / აჭრელებული მინდორი; 5. სახის კანზე ერთგვარი კოსმეტიკური საშუალების წასმა (˂წა˃ისვამს; ˂წა˃უსვამს) კანისათვის სიგლუვისა და ბზინვის მისანიჭებლად. [ მოკლე ვერსია ]

enamel I

enamelar