enactment noun [ɪʹnæktmənt]

	1. კანონის მიღება, ამოქმედება; კანონის დამტკიცება / კანონზე ხელის მოწერა (მეფის, პრეზიდენტის და ა.შ. მიერ); 2. კანონი, დეკრეტი, სტატუტი; საკანონმდებლო აქტი; დადგენილება (საკანონმდებლო ხელისუფლებისა); სამართლებრივი დანაწესი; 3. დებულება, პირობა, მუხლი (კანონისა); the enactments for the regulation of trade კანონის მუხლები / დებულებანი, რომლებიც ვაჭრობას არეგულირებენ; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. წარმოდგენა, თამაში (პიესისა, როლისა და ა.შ.). [ მოკლე ვერსია ]

enactive

enactor