enact II verb [ɪʹnækt]

	1. დადგენა (˂და˃ადგენს), დაწესება; დეკრეტირება; 2. მიღება (˂მი˃იღებს), ამოქმედება (კანონისა); კანონიერი ძალის მინიჭება (განკარგულებისათვის და ა.შ.); the president enacted the bill პრეზიდენტმა კანონი დაამტკიცა / კანონს ხელი მოაწერა; the bill was enacted into law კანონპროექტი კანონად იქცა; 3. 1) წარმოდგენა (წარმოადგენს), თამაში (პიესისა, როლისა და ა.შ.); to enact Hamlet ჰამლეტის როლის თამაში; 2) გადატ. ვისიმე როლის თამაში (თამაშობს), ვინმესთვის მიბაძვა; to enact a philosopher ʘ თავი ფილოსოფოსად მოაქვს, ფილოსოფოსობაზე დებს თავს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. უპირატ. pass ჩადენა (ჩაიდენს); the place where the murder was enacted ადგილი, სადაც მკვლელობა მოხდა; 5. მოძვ. გამოცხადება (˂გამო˃აცხადებს), ოფიციალურად განცხადება. [ მოკლე ვერსია ]

enact I

enacting clause