embitter verb [ɪmʹbɪtə]

	1. გამწარება (˂გა˃ამწარებს), გაბოროტება; failures had embittered him იგი წარუმატებლობას გაებოროტებინა; 2. გაღიზიანება (˂გა˃აღიზიანებს); 3. გამწვავება (˂გა˃ამწვავებს), გამძაფრება (შუღლისა, მწუხარებისა და ა.შ.); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ჩამწარება (˂ჩა˃ამწარებს), ჩაშხამება (სიხარულისა, სიამოვნებისა და ა.შ.); 5. იშვ. გამწარება (˂გა˃ამწარებს), მწარე გემოს მიცემა; hops embitter beer სვია ლუდს ამწარებს. [ მოკლე ვერსია ]

embind

emblaze¹