elevated adjective [ʹelɪveɪtɪd]

	1. 1) მაღალი, შემაღლებული; აწეული; 2) მაღალ / ამაღლებულ ადგილზე მდებარე / განლაგებული; elevated lakes მთის ტბები; 2. აჩქარებული (ითქმის პულსის შესახებ); 3. მიწისზედა; elevated line / road / ესტაკადის გზა; elevated railway / ამერ. railroad / ესტაკადური რკინიგზა (რკინიგზა, რომელიც ესტაკადაზე გადის); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) ამაღლებული; დახვეწილი, რაფინირებული; elevated style ამაღლებული სტილი; elevated ideas დახვეწილი აზრები; his elevated mind მისი რაფინირებული გონება; 2) სულიერად დახვეწილი, ზნეობრივი, კეთილშობილი; 5. აგზნებული, კარგ გუნებაზე მყოფი; 6. ხუმრ. შემთვრალი, შეზარხოშებული. [ მოკლე ვერსია ]

elevate II

elevating