element noun [ʹelɪmənt]

	1. 1) ელემენტი, მთელის შემადგენელი ნაწილი; cells are elements of living bodies უჯრედები ცოცხალი ორგანიზმების შემადგენელი ელემენტებია, ცოცხალი ორგანიზმები უჯრედებისაგან შედგება; 2) რისამე ერთ-ერთი ძირითადი / დამახასიათებელი ნიშან-თვისება; the basic element of one's character ადამიანის ხასიათის ძირითადი თვისება; the elements of feudalism ფეოდალიზმის ძირითადი დამახასიათებელი ნიშნები; 3) ელემენტი, ამა თუ იმ საზოგადოებრივი წრის წარმომადგენელი; the criminal element კრიმინალური ელემენტი; 4) სოციალური ფენა; საზოგადოებრივი ჯგუფი; 2. მცირე რაოდენობა; there is no element of truth in what he says მის ნათქვამში სიმართლის ნატამალიც არ არის; 3. 1) ტექ. სექცია (ქვაბისა და ა.შ.); 2) ელემენტი (მექანიზმისა); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ქიმ., ფიზ. ელემენტი; chemical element ქიმიური ელემენტი; voltaic element ვოლტას ელემენტი; photoemissive element ფოტოელემენტი; tracer element ფიზ. ნიშნული ატომი; იზოტოპური ინდიკატორი; 5. ფილოს. ელემენტი, სტიქია; the four elements სამყაროს შემადგენელი ოთხი ძირითადი ელემენტი / სტიქია (ჰაერი, ცეცხლი, მიწა, წყალი); 6. pl საფუძვლები (მეცნიერებისა და ა.შ.); the elements of economics ეკონომიკის საფუძვლები; the elements of grammar გრამატიკის საფუძვლები; 7. pl ბუნების მძლავრი მოვლენა, სტიქია; the city was attacked by the full fury of the elements ქალაქს სტიქიის მძვინვარება დაატყდა თავს; 8. 1) სამხ. ქვედანაყოფი; 2) ზღვ. სექცია; 9. pl ეკლ. ზიარების რიტუალში გამოყენებული პური და ღვინო; 10. pl მოძვ. ანბანი, ალფაბეტი; ◇ to be in one's element ʘ თავის სტიქიაშია; to be out of one's element ʘ თავის სტიქიაში ვერ არის. [ მოკლე ვერსია ]

elegy

elemental