ease I noun [i:z]

	1. თავისუფალი / ბუნებრივი ქცევა, ძალდაუტანებლობა; to be at ease ʘ თავისუფლად / ძალდაუტანებლად უჭირავს თავი, არ მორცხვობს; to be ill at ease ʘ უხერხულად გრძნობს თავს, მორცხვობს; a life of ease მშვიდი / უზრუნველი ცხოვრება; at ease! თავისუფლად! (ბრძანება); to stand at ease სამხ. თავისუფლად დგომა; 2. 1) სიადვილე, სიიოლე; with ease ადვილად, ძალ-ღონის დაუძაბავად; they marched ten miles with ease მათ იოლად გაიარეს ათი მილი; 2) იოლად მართვადობა (მანქანისა და მისთ.); 3. შემსუბუქება, დაცხრომა (ტკივილისა, მღელვარებისა და მისთ); the medicine brought almost instant ease თითქმის წამლის მიღებისთანავე შვება იგრძნო; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) სიმშვიდე, სიწყნარე; მოცლილობა; ease of mind სულიერი სიმშვიდე; to take one's ease ა) დასვენება; ბ) დამშვიდება; 2) უსაქმურობა, უქმად ყოფნა. [ მოკლე ვერსია ]

ear-witness

ease II