drift II verb [drɪft]

	1. 1) წაღება (წაიღებს), გატაცება (ქარის / დინების მიერ); to drift logs down the stream ხეტყის დაცურება წყალზე; 2) დრეიფზე დგომა (დგას); დინების ან ქარის მიმართულებით მოძრაობა; to drift ashore ʘ დინებამ ნაპირზე გამოიტანა / გამორიყა; to drift down the stream ʘ დინებამ დაბლა ჩაიტანა; 2. ʘ დინებას მიჰყვება, უმიზნოდ ცხოვრობს; ადგილიდან ადგილზე, თემიდან თემაზე და ა.შ. გადასვლა; ≅ ღობე-ყორეს ედება; to drift through life უდარდელად ცხოვრება; they drifted from one topic to another საუბრისას თემიდან თემაზე გადადიოდნენ; 3. ნელა მოძრაობა (მოძრაობს) ან სადმე წასვლა; guests were drifting out onto the garden სტუმრები ეზოსკენ მიემართებოდნენ; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ქარის მიერ თოვლის, ფოთლების და ა.შ. სადმე მიყრა (მიყრის) / მიხვეტა; 5. სპეც. ხეტყის დაცურება (˂და˃აცურებს) ტივად შეუკრავად; 5. გახვრეტა (˂გა˃ხვრეტს), ხვრელის გაფართოება ან გადიდება; 6. სამთ. ჰორიზონტალური გვირაბის გაყვანა (გაიყვანს); ▭ to drift apart დაშორება (˂და˃შორდება) აგრ. გადატ.; to drift together დაახლოება (˂და˃უახლოვდება). [ მოკლე ვერსია ]

drift I

driftage