douse¹ verb [daʊs]

	1. გარტყმა (გაარტყამს), დარტყმა; 2. ზღვ. 1) აფრების სწრაფად დაშვება (დაუშვებს); 2) აფრების მოშვება (˂მო˃უშვებს); 3) ილუმინატორის, ამბრაზურის დაკეტვა (˂და˃კეტავს), დახურვა; 3. ტანსაცმლის, ფეხსაცმლის გახდა (გაიხდის); მოხდა (ქუდისა); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სინათლის ან ცეცხლის ჩაქრობა (˂ჩა˃აქრობს); to douse the glim სლ. სინათლის ჩაქრობა; 5. შეწყვეტა (˂შე˃წყვეტს), შეჩერება. [ მოკლე ვერსია ]

dourly

douse²