dominant II adjective [ʹdɒmɪnənt]

	1. 1) გაბატონებული, ძირითადი, მთავარი; dominant idea გაბატონებული აზრი; dominant feature ძირითადი / მთავარი ნიშანი; dominant position სამხ. საკვანძო პოზიცია; 2) მმართველი, ყველაზე გავლენიანი; dominant party მმართველი პარტია; 2. არემარეს რომ დაჰყურებს; dominant hill სამხ. გაბატონებული სიმაღლე; 3. მუს. დომინანტისა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ბიოლ. დომინანტური, ძირითადი; dominant allele დომინანტური ალელი; dominant factor მოძვ. დომინანტური ფაქტორი, დომინანტური გენი; dominant character ძირითადი ნიშან-თვისება; dominant species დომინანტური სახეობა. [ მოკლე ვერსია ]

dominant I

dominate