doer noun [ʹdu:ə(r)]

	1. 1) იხ. do¹ II + -er² I 1; 2) გამკეთებელი, შემსრულებელი; შემქმნელი; doer of good კარგის მქნელი; სიკეთის მთესველი; doer of evil ავის მქნელი, ბოროტების ჩამდენი, ბოროტმოქმედი; he is a doer, not a talker ≅ საქმის კაცია და არა მოლაყბე; 2. საუბ. გაიძვერა, თაღლითი, მატყუარა; 3. შოტლ. აგენტი, ნდობით აღჭურვილი პირი, რწმუნებული; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. : good [bad] doer მცენარე, რომელიც კარგად [ცუდად] ხარობს. [ მოკლე ვერსია ]

doe-eyed

does